Αγαπητή Μπελίντα...
Ο πατέρας σου κι εγώ χαρήκαμε όταν μάθαμε
ότι επέστρεψες από το ταξίδι σου στην Δύση...
αν και πρέπει να ομολογήσω ότι ανησυχούμε πολύ για σένα.
Ξέρω πόσο δύσκολη έχει γίνει η ζωή σου από
τον θάνατο του Ντριού τον περασμένο χρόνο...
και ελπίζω να μπορούσαμε να κάνουμε κάτι παραπάνω.
Ελπίζω η νέα σου αρχή στο Μισούρη να είναι η αλλαγή που ψάχνεις.
Απλά θυμήσου πως όσο μακριά και να πας...
θα είσαι πάντα καλοδεχούμενη πίσω στο Άντερσον Κόρνερ.
Τα ταξίδια σου μπορούν πάντα να σε φέρουν πίσω στο σπίτι.
Και να ξέρεις ότι είσαι πάντα στις σκέψεις και στις προσευχές μας.
Σε παρακαλώ να μας γράψεις για να
ξέρουμε πότε θα επιστρέψεις με ασφάλεια...
και να δώσεις τα χαιρετίσματά μας στην Άννι.
Ευχαρίστησέ την που έμεινες μαζί της για μερικές εβδομάδες...
Πριν πάει στην πάει στην εξάσκησή της.
Με αγάπη, μαμά.
Πάλι δεν μπορείς να κοιμηθείς?
Σκέφτεσαι τον Ντριού?
Ναι.
Ανησυχώ για τα παιδιά στο Σίκεστον.
Είσαι μία εκπληκτική γιατρός.
Και μπορείς να φροντίσεις τον οποιονδήποτε.
Και οι δυο μας ξέρουμε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια.
Δεν μπόρεσα να σώσω τον Ντριού.
Χο! Χο!
Καλημέρα, παιδιά!
Καλωσήρθατε στο Σάικστον. Κυρία.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
-Θα της μιλήσω γι'αυτό, να δω τι λέει. -Καλή ιδέα..
Είναι υπέροχο.
-Ποιό? -Το Σάικστον.
Δεν υπάρχει τίποτα εδώ.
Άννι, τί περίμενες να έχει, όπερα?
Δεν ξέρω πώς το είχα φανταστεί ακριβώς.
Πάντως δεν το περίμενα να είναι τόσο...
πρωτόγονο.
Ευχαριστώ, κυρία. Ευχαριστώ.
Δεν ξέρω σε ποιον υποτίθεται πως πρέπει να μιλήσω, αλλά
Δήμαρχε Έβανς, δεν μπορώ να πιστέψω ότι θα έβαζες...
αυτά τα ορφανά πάνω απ'το καλό αυτής της πόλης.
Δεν κάνω κάτι τέτοιο Ρέι. Σε ευχαριστώ.
Προσπαθώ να είμαι δίκαιος με όλους.
Δεν υπάρχει λόγος να πιστεύεις ότι αυτά τα παιδιά αποτελούν κίνδυνο .
Αυτό πες το στον αδερφό μου.
Ολόκληρη η πόλη ζητά συγνώμη για ό,τι συνέβη στον Κάρλ...
αλλά δεν μπορείς να κατηγορείς τα ορφανά για τον θάνατό του.
-Θα μπορούσε να είναι μια απαίσια σύμπτωση.
Εε, ίσως με ψάχνατε. Ελάτε μέσα.
Είμαι ο Μάξγουελ Έβανς, ο δήμαρχος της πόλης.
-Μπελίντα Σίμπσον, η νέα γιατρός. -Καλωσήρθες.
Σε ευχαριστώ Σάιρους. Ε, μπορείς να πηγαίνεις παρακαλώ. Σε ευχαριστώ.
Πιστεύω πως σας είπαν ότι είμαι γυναίκα.
Α, φυσικά. Ναι. Εε, αλλά περίμενα μία γυναίκα και όχι δύο.
Αα, αυτή είναι η φίλη μου, η δρ. Άννι Νέλσον.
Θα αναλάβει την θέση του γιατρού στην περιοχή του Κάνσας...
αλλά η θέση δεν ανοίγει μέχρι τον επόμενο μήνα.
-Θα μένει μαζί μου ως τότε. -Αα.
Ευχαρίστησή μου που σας γνωρίζω δήμαρχε.
Ωραίο ξενοδοχείο.
Σε ευχαριστώ πολύ. Καλωσήρθες στο Σάικστον.
Αν μου επιτρέπετε, θα σας συνοδεύσω στην κλινική...
και εε, θα σας τακτοποιήσουμε στο νέο σας σπίτι.
Ευχαριστώ. Και μετά θα ήθελα να δω τα
άρρωστα παιδιά το συντομότερο δυνατόν.
Εε, ναι. Φυσικά.
Ακριβώς εκεί.
Λοιπόν, εδώ είμαστε.
-Αυτή είναι η κλινική μου? -Ε, ναι.
Κάνουμε σχέδια να την επεκτείνουμε...
αλλά πάντα κάτι προκύπτει και πρέπει να το φροντίσουμε.
Καταλαβαίνεις. Εε, αυτά θα τα πάρεις μέσα.
Τα δωμάτιά σας είναι μέσα και στο δεύτερο όροφο.
Έλα ακριβώς εδώ.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που
είχατε γιατρό πλήρους απασχόλησης εδώ?
Ο δρ. Ρός πέθανε πριν από έξι μήνες.
Από τότε είμαστε σχεδόν μόνοι μας.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες?
Ναι. Για τριάντα χρόνια.
Και μάλιστα δεν τον έχω ακούσει να έχει παραπονεθεί ποτέ.
Θα επισκευάσουμε αυτό το μέρος πολύ γρήγορα.
Δεδομένου του είδους της αρρώστιας στο ορφανοτροφείο...
πιστεύω ότι άλλες είναι οι προταιρεότητες.
Τα άρρωστα παιδιά πήγαν στα κρεβάτια τους.
Αλλά δεν είναι μόνο τα ορφανά πλέον.
Στην πόλη, ο Κάρλ Ράσελ πέθανε πριν δύο μέρες.
Και ο Τζόν και η Μέρεντιθ Πάιν έπαθαν το ίδιο επίσης.
Η αρρώστια εξαπλώνεται γιατρέ, και η πόλη γίνεται λίγο ''ευερέθιστη''.
Ειλικρινά, το ίδιο κι εγώ.
Τα κρεβάτια σας είναι στην κορυφή των σκαλιών.
Δεν είναι και τόσο άσχημο.
Τουλάχιστον έχει μπαλκόνι.
Πιστεύεις ότι όλες οι συνοριακές πόλεις έιναι σαν αυτή?
Πολλές από αυτές, ναι.
Το ήξερα ότι θα ήταν αλλαγή να φύγω απ'την Βοστόνη.
Και οι δυο μας σπουδάσαμε τρία χρόνια ιατρική...
στο πανεπιστήμιο της Βοστόνης χωρίς την βοήθεια των αντρών.
Και χωρίς να δούμε καμία γυναίκα.
Θα είσαι μια χαρά. Το ίδιο και εγώ.
-Γεια σου Λή. -Δήμαρχε.
Αυτός είναι ε, ο Λή Όουενς.
Είναι ο σιδεράς εδώ για χρόνια. Εδώ. Έλα απο'δω.
Λοιπόν, εδώ είμαστε.
Δεν θα έρθεις μέσα?
Όχι. Έχω ε, κάποια ραντεβού το απόγευμα.
Αλλά είμαι σίγουρος ότι θα βρεθούμε πολύ σύντομα.
Λοιπόν, αν υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για να κάνω την διαμονή σου...
στο Σάικστον πιο άνετη απλά εε,
απλά ενημέρωσέ με, εντάξει?
Μέχρι τότε, καλημέρα.
Με συγχωρείτε. Δεν δεχόμαστε επισκέπτες αυτή την ώρα.
Δεν είμαι εδώ για επίσκεψη, κυρία Κλάρενς.
Λέγομαι Μπελίντα Σίμπσον. Στάλθηκα εδώ για να φροντίσω τα παιδιά.
Μου είπαν ότι θα ερχόταν γιατρός...
αλλά μου κάνει και νοσοκόμα.
-Είμαι γιατρός. -Συγνώμη??
Δεν είμαι νοσοκόμα. Είμαι η νέα γιατρός στο Σάικστον.
Έλα μέσα, παρακαλώ.
Ακολούθησέ με.
Με συγχωρείτε. Πού είναι τα παιδιά?
Αα. Προσπαθώ να κρατώ τα υγιή παιδιά έξω
στον καθαρό αέρα όσο γίνεται πιο πολύ.
Αα.
Κυρία.
Το μόνο που λέω είναι ότι κάτι πρέπει να γίνει.
O Έβανς νομίζει ότι θα περιμένουμε...
αφήνοντας τις οικογένειές μας να υποφέρουν απ'αυτά τα ορφανά.
Πρέπει να του δείξουμε!
-Πρέπει να του δείξουμε ποιος κάνει κουμάντο εδώ! -Ρέι.
Φρικάρεις τους πελάτες μου.
Δεν φταίω εγώ αν αυτοί δεν θέλουν να μάθουν τον λόγο.
Με συγχωρείτε, κυρία.
Χάσαμε ένα μόλις αυτή την εβδομάδα.
Χάσατε?
Δεν είμαι σίγουρος πως λέγεται αυτή η ασθένεια...
δρ. Σίμπσον...
αλλά, εε...
δεν μοιάζει με κανένα είδος μόλυνσης που έχω δει.
Στην αρχή, το ορφανοτροφείο...
ήταν το σπίτι για τριάντα παιδιά.
Όταν άρχισε η αρρώστια...
μόλυνε πέντε από αυτά την πρώτη βδομάδα.
Και μέχρι το τέλος του μήνα
τρία πέθαναν. Τώρα δέκα είναι άρρωστα.
Γεια σου, γλυκιά μου. Σου έπεσε η κούκλα σου. Ορίστε.
-Ε?? -Ευχαριστώ, κυρία Κλάρενς.
Έχω βάλει τα υγιή παιδιά να προσέχουν το μέρος...
αλλά
ανησυχώ ότι τα βάζω σε κίνδυνο κι αυτά.
Η Λίλιαν είναι η μόνη που θα δουλέψει στον τομέα.
Μπορώ?
Α, παρακαλώ.
Είναι πολύ ευγενικό εκ μέρους σου να βοηθάς τα άλλα παιδιά.
Δεν χρειάζομαι βοήθεια. Είναι πολύ συμαντική δουλειά.
Και κανείς δεν την κάνει τόσο καλά όσο εγώ.
Δεν είχα πρόθεση να σου πάρω την δουλειά, Λίλιαν.
Πάλι καλά, γιατί δεν εμπιστευόμαστε τους ξένους εδώ.
Τα παιδιά χρειάζονται κάποιον που να ξέρουν ότι τα φροντίζει.
Αρκετά έξυπνη...
Α, είναι το κάτι άλλο. Είναι ανένδοτη...
αλλά με βοηθάει πάρα πολύ.
Βγάλε έξω την γλώσσα σου..
Και ποιος είπες ότι ήταν ο μέσος χρόνος αποθεραπείας?
Δεν υπάρχει χρόνος αποθεραπείας. Κανείς δεν θεραπεύτηκε.
-Δεν θα έπρεπε να βοηθάς τα ορφανά. -Με συγχωρείς?
Ξέρω ποια είσαι.
Είσαι εδώ για να μας βοηθήσεις κι όχι
να εξαπλώσεις την επιδημία σε όλη την πόλη.
Πρέπει να είσαι ο Ρέι Ράσελ. Η κυρία Κλάρενς με προειδοποίησε για σένα.
Εγώ θα έπρεπε να σε προειδοποιώ, κυρία Σίμπσον.
-Δεν έχεις ιδέα με τι μπλέκεσαι. -Να με λες δρ. Σίμπσον.
Ευχαριστώ που ανησυχείς,
αλλά μπορώ να φροντίσω τον εαυτό μου. Και για να ξέρεις...
είμαι εδώ για να τους φροντίσω όλους σε αυτή την πόλη.
Εμείς πληρώνουμε τον μισθό σου, οι Θεοσεβούμενοι άνρωποι...
που δεν αξίζουν αυτή την άσχημη κατάσταση που μας βρήκε.
Κανείς δεν αξίζει να υποφέρει, κύριε Ράσελ.
Ούτε εσύ αλλά ούτε και αυτά τα αθώα παιδιά.
Αυτά τα παιδιά δεν είναι αθώα.
Προέρχονται από ζητιάνους, ψεύτες και κλεύτες.
Δεν μπορείς να κατηγορείς τα παιδιά για τις
άσχημες πράξεις των γονιών τους ή τις δικές σου.
Για ποιό πράγμα μιλάς? Δεν έκανα κάτι κακό.
Θέλεις να στείλεις τα παιδιά έξω στην έρημο να πεθάνουν.
-Αν δεν πιστεύεις ότι αυτό είναι κακό... -Σας ενοχλεί, κυρία?
Θα σου ζητήσω να μην ανακατευτείς, Λή. Δεν σε αφορά.
Ρέι, δεν έχεις καμία δουλειά να ενοχλείς την γιατρό.
Προσπαθεί απλά να κάνει την δουλειά της, όπως όλοι οι υπόλοιποι.
Άσε τον Θεό να βοηθήσει τους δυστυχείς.
Εσύ είσαι εδώ για να βοηθήσεις εμάς.
.
Δεν είναι πολύ χριστιανικό αυτό εκ μέρους σου Ρέι!
Είστε πολύ φιλόξενοει εδώ στο Σάικστον.
Σε παρακαλώ, μην τους κατακρίνεις όλους εξαιτίας του Ράσελ.
Α, πού είναι οι τρόποι μου? Λή Όουενς. Σιδεράς.
Μπελίντα Σίμπσον, αλλά νομίζω ότι με ξέρεις ήδη.
Είναι μικρή πόλη. Τα νέα ταξιδεύουν γρήγορα
ειδικά όταν ο δήμαρχος προσλαμβάνει μία γυναίκα γιατρό.
-Είστε αρκετά οξύθυμη, κυρία.
-Πιστεύω ότι είναι άδικο να επιτίθεσαι σε παιδιά.
Δεν χρειάζεται να με πείσεις. Εγώ δεν κηνυγώ ''μάγισσες''!
Μπορείς να μου δείξεις τον δρόμο για την οικία των Πάιν, σε παρακαλώ?
Είναι λίγο αργά...
και απ' ότι κατάλαβα δεν έχεις προλάβει να τακτοποιηθείς ακόμα.
Γιατί δεν πας σπίτι? Θα σε πάω αύριο πρωί πρωί.
Πλύ καλά τότε. Αύριο... Θα είμαι στην κλινική.
Ξέρω τον δρόμο.
-Καλό απόγευμα, γιατρέ. -Ευχαριστώ, κ.Όουενς. Επίσης.
Δύσκολη η πρώτη μέρα?
Συγνώμη. Ελπίζω να μην με περίμενες όλη μέρα.
Πήγα στο μαγαζί για να πάρω προμήθειες.
Απ' ότι άκουσα, κατάλαβα ότι θα αργούσες.
Και σκέφτηκα ότι θα πεινάς, γι' αυτό σου κράτησα ένα πιάτο απ΄το δείπνο.
Σε ευχαριστώ.
Λοιπόν, τί άκουσες?
Ότι είναι επιδημία.
Κάποιο είδος μόλυνσης.
Άννι, νομίζω ότι ξέρω τι είναι.
Όταν ήμουν μικρή και έμενα στη Νέα Υόρκη...
μόλυνε όλα τα σπίτια κάθε καλοκαίρι...
και μέχρι τον Ιούλιο, κάποιο μέλος της οικογένειας αρρώσταινε.
Περισσότεροι πέθαναν παρά επέζησαν.
Νομίζω ότι μπορεί να είναι χολέρα.
Θα το αντιμετωπίσουμε μαζί.
Ξέρεις...
η παλιά Μπελίντα θα έλεγε...
ότι είναι θεική πρόνοια το ότι είμαι εδώ για να την βοηθήσω.
Αυτά ήταν προτού μάθω την αλήθεια.
Μπορούμε να προσευχόμαστε όσο θέλουμε, αλλά κανείς δεν μας ακούει.
Κανένας Θεός δεν έσωσε τον Ντριού καθώς πέθαινε στο κρεβάτι.
Το μόνο που έχουμε στον κόσμο είναι ο εαυτός μας.
Ξεκίνα να μιλάς στους ανθρώπους της πόλης.
Πρέπει να ανακλύψουμε πως ξεκίνησε αυτό το πράγμα και πώς εξαπλώθηκε.
Πού πηγαίνεις?
Να πω την διάγνωσή μου στον δήμαρχο...
και μετά να δω τον Τζόν και την Μέρεντιθ Πάιν.
-Καλή τύχη. -Επίσης. Και οι δυο μας θα την χρειαστούμε.
Συγνώμη που σας διακόπτω δήμαρχε,
αλλά μου είπαν ότι θα σας έβρισκα εδώ.
Παίρνω πρωινό τώρα.
Πάντως σε λίγο θα είμαι στο γραφείο
και μπορούμε να συζητήσουμε αν θέλετε.
Έχω πολύ δουλειά να κάνω σήμερα, κύριε...
και ήλπιζα πως θα μπορούσα να σας μιλήσω τώρα.
Εντάξει γιατρέ. Τί σκέφτεστε?
Πρόκειται για την ασθένεια και το ορφανοτροφείο.
Δεν πιστεύω ότι είναι μόλυνση, κύριε. Πιστεύω ότι είναι χολέρα.
Χαμήλωσε την φωνή σου. Εξ' άλλου αυτό δεν είναι δυνατόν.
Έχω διαβάσει για αυτή...
και αυτή η αρρώστια προκαλείται
εξαιτίας της φτώχειας και της βρωμιάς.
Και εδώ στην πόλη είμαστε περήφανοι για τις αστικές βελτιώσεις.
Κανείς δεν είναι ακριβώς σίγουρος για το πως εξαπλώθηκε.
Αυτό αποτελεί μία απ'τις δυσκολίες στο να την αντιμετωπίσουμε.
Τί λέτε για ένα εμβόλιο?
Έχω επίσης διαβάσει ότι με τον εμβολιασμό
κάνουν μεγάλα άλματα εναντίον της ευλογιάς.
Αν δεν μάθουμε από τι προέρχεται η
ασθένεια δεν μπορούμε να φτιάξουμε εμβόλιο.
-Τότε πώς γιατρεύεται? -Δεν υπάρχει θεραπεία.
Τότε σας συστήνω να βρείτε μία, γιατρέ!
''Η χολέρα είναι η ασθένεια της βρωμιάς''
Δεν ήξερα ότι σπουδάσατε ιατρική, δήμαρχε Έβανς.
Φαίνεται πως είχα δίκιο ότι είσαι οξύθυμη, γιατρέ.
Είμαι τόσο μπερδεμένη, και αυτοί οι άνθρωποι...
Πρόσεξε τώρα. Αυτοί είναι και δικοί μου άνθρωποι επίσης.
Αλλά εσείς θέλετε να κάνετε τα παιδιά
εκτός από φτωχά και αβοήθητα, άστεγα επίσης.
Σωστά. Αλλά δεν θα έβλαπτε να
καταλάβεις το γιατι θέλουν να κάνουν κάτι τέτοιο.
Όσο φοβισμένη και να ήμουν ποτέ δεν
θα έθετα σε κίνδυνο τις ζωές των παιδιών.
Ίσως. Αλλά αν καταλάβεις γιατί φοβούνται...
τότε μπορείς να βγάλεις άκρη.
Έχεις δίκιο.
-Και έισαι εδώ για να με πας στους Πάινς, κ.Όουενς? -Μάλιστα, κυρία.
Σε ευχαριστώ για την ευγένειά σου κ.Όουενς.
Είναι κάτι που σπανίζει σε αυτή την πόλη.
Α, δώστε μας μια ευκαιρία, γιατρέ.
Ίσως καταλάβεις ότι το Σάικστον είναι μία πολύ φιλόξενη πόλη.
Κ.Πάιν. Από εδώ η δρ.Μπελίντα Σίμπσον. Είναι εδώ για να βοηθήσει.
Σας ευχαριστώ που ήρθατε.
-Τα χαιρετίσματά μου στον Τζόν. -Εντάξει. Ευχαριστώ κ.Όουενς.
Καλή σας μέρα, κυρίες.
-Αισθάνεστε καλύτερα? -Με συγχωρείτε?
Μου είπαν ότι εσείς και ο σύζυγός σας
κολλήσατε την ίδια ασθένεια με τα παιδιά.
-Χαίρομαι πραγματικά που κάποιος θεραπεύτηκε.
-Δεν είμαι καθόλου άρρωστη, κυρία.
Ο άντρας και η κόρη μου...
Αισθάνονται άρρωστοι εδώ και μία εβδομάδα.
Έλλα, είπες ότι θα ερχόταν γιατρός.
Ποια είναι αυτή?
Εγώ είμαι η γιατρός, κ.Πάιν. Είμαι εδώ για να σας φροντίσω.
Έχω γυναίκα για να με φροντίζει. Χρειάζομαι έναν πραγματικό γιατρό.
Σε παρακαλώ Τζόν. Άφησε την δρ.Σίμπσον να σου ρίξει μια ματιά.
Είναι έτσι εδώ και μέρες.
Δεν μπορεί να σταθεί όρθιος ούτε για λίγα λεπτά κάθε φορά.
Κανείς τους δεν μπορεί να κάνει τίποτα.
Είναι η ίδια αρρώστια με τα ορφανά?
Νομίζω. Πιστεύω ότι είναι χολέρα.
-Χολέρα? -Σας παρακαλώ μην φωνάζετε/
-Δεν θέλω να στεναχωρήσω τον σύζυγό σας ή την Μέρεντιθ. -Α, Θεέ μου!
Ο Τζον και η Μέρεντιθ είναι όλα ότι έχω στον κόσμο.
Πρόκειται να πεθάνουν?
Θα κάνω ό,τι μπορώ.
Θέλω να τους βάζετε κρύες πετσέτες στα μέτωπά τους...
για να τους πέσει ο πυρετός, και να ξεκουράζονται.
Και να τους δίνετε όσο περισσότερο νερό μπορείτε.
Θα έρθω να τουε ελέγξω αύριο πάλι.
Ευχαριστώ, γιατρέ.
Δεν καταλαβαίνω. Είστε γιατρός ή όχι?
Είμαι γιατρός, αλλα είμαι εδώ για να βοηθήσω δρ.Σίμπσον.
Εσύ και η φίλη σου πρέπει να
σταματήσετε να κάνετε τόσες ερωτήσεις...
ειδικά γύρω από το ξενοδοχείο.
Το Σάικστον είναι μία αναπτυσσόμενη πόλη. Δεν γίνεται να μιλάμε έτσι.
Όχι. Δεν γίνεται να αγνοείται το πρόβλημα!
Έχω δει αρρώστιες όπως αυτή των ορφανών
να μετατρέπουν ολόκληρες πόλεις σε
πόλεις φαντάσματα μέσα σε λίγους μήνες.
Ξέρουμε ποιο είναι το πρόβλημα. Με συγχωρείτε τώρα, κυρία.
-Σταμάτα. Θα μας πιάσουν. -Εντάξει.
Μάλλον θα σου χρειαζόταν λίγη βοήθεια.
Φαίνεται πως έχεις ήδη αρκετή δουλειά.
Δεν χρειάζεται να κάνεις τις αγγαρείες των άλλων.
Εξ' άλλου, το να μαγειρεύω για τριάντα παιδιά...
είναι πολύ πιο δύσκολο απ'το να ψήνω ένα κέικ για τον άντρα μου.
Έκανα δίκαιο διαμοιρασμό στα καθήκοντα της κουζίνας.
Το να βλέπεις τους υπηρέτες σου να κάνουν την
δουλειά δεν είναι το ίδιο με το να την κάνεις εσύ.
Μπορώ να καταλάβω τους πλούσιους ανθρώπους όταν τους βλέπω.
Μορφωμένη δεν σημαίνει απαραίτητα και πλούσια.
Βασικά, εσύ κι εγώ έχουμε πολλά κοινά.
-Μεγάλωσα κι εγώ σε ορφανοτροφείο. -Ναι καλά.
Αλήθεια.
Πάρα πολλά παιδιά και πολύ λίγο φαγητό.
Πληρώνουν για την ''εντυπωσιακή'' σου εκπαίδευση?
Δεν έχω ξανακούσει ένα ορφανό να γίνεται γιατρός.
Αυτό συμβαίνει επειδή ήμουν αρκετά τυχερή...
και υιοθετήθηκα από μία υπέροχη οικογένεια όταν ήμουν 14.
Αλλά δεν θα ήμουν αυτή που είμαι
σήμερα αν δεν με ανέθρεφαν με αυτό τον τρόπο.
Όλοι έχουμε τις στεναχώριες μας.
Αν θες να φανείς χρήσιμη, θα ήθελα λίγο νερό για την κατσαρόλα.
Η αντλία είναι στην αυλή.
Η Λίλιαν με έβαλε να κάνω χειρωνακτικές εργασίες.
Πνευματώδες κορίτσι.
Τί την πλήγωσε τόσο πολύ?
Ο πατέρας της σκοτώθηκε στον σιδηρόδρομο.
Η Λίλιαν ήταν πέντε χρονών...
και η μητέρα της δεν μπορούσε να την φροντίζει πια.
Είπε στην Λίλιαν ότι ο πατέρας της
βρήκε την δουλειά για να την ενισχύσει
και ότι αυτή έφταιγε για την μιζέρια της οικογένειας.
Ακριβώς ό,τι χρειάζεται να ακούσει ένα παιδί!
Δεν μιλάει πολύ γι' αυτό.
Αν την πιέσεις, λυγίζει...
Είναι γνωστό ότι...
εξοργίζεται πολύ που και που.
-Και συγχωρείς αυτή την συμπεριφορά? -Όχι. Φυσικά και όχι.
Αλλά ακόμα και να φυλακίσεις μια λέαινα, θα βρει τρόπο να βρυγχηθεί!
Και εε, γενικά μιλώντας...
άκουσα για την συνάντησή σου με τον Ρέι Ράσελ.
Ήταν εκτός ορίων.
Δεν είχα δικαίωμα να του μιλήσω έτσι.
Και θα το ξαναέκανα.
Ξέρω ότι η πόλη φοβάται.
Είμαι τόσο φοβισμένη όσο και όλοι οι άλλοι.
Μα δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορούν...
να χρησιμοποιούν τον Θεό για να δικαιολογήσουν ό,
τι κάνουν. -Εγώ το κάνω.
Όταν η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει κάτι,
οι άνθρωποι στρέφονται στις δεισιδαιμονίες...
για να ανακουφιστούν και να απαλλύνουν τη ζωή τους!
Σίγουρα δεν πιστεύεις...
ότι ο Θεός είναι μία δεισιδαιμονία.
-Πιστεύω ό,τι βλέπω. -Μα είσαι στον τομέα της ιατρικής.
Μόλις ανακάλυψαν μικρόβια. Ξέρουμε ότι τα παιδιά είνα άρρωστα.
Ξέρουμε ότι ένα μικρόβιο το προκάλεσε...
αλλά όλοι συμφωνούμε ότι δεν μπορούμε να το δούμε...
αν και ξέρουμε πως βρίσκεται εκεί.
Όπως κι εμείες...
δεν βλέπουμε τον Θεό, αλλά βλέπουμε την επιρροή του στον κόσμο.
Δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Και με τα μικροσκόπια μπορείς να δεις τα βακτήρια.
Ίσως δεν είχες την ευκαιρία να γνωρίσεις τον Θεό.
Αν διαβάσεις την Βίβλο...
Την έχω διαβάσει, κυρία Κλάρενς...
και η οικογένειά μου ήταν πολυ θρήσκα.
Οι απόψεις μου διαμορφώθηκαν από δικά
μου βιώματα και δεν είναι για συζήτηση.
Είσαι προσηλωμένη στις πεποιθήσεις σου, γιατρέ...
όπως κι εμείς οι υπόλοιποι.
Αγαπητή μαμά, είμαι στο Σάικστον λίγο περισσότερο από μία μέρα...
και ήδη αναρωτιέμαι αν έκανα σωστά που ήρθα εδώ.
Ήξερα ότι η πόλη με χρειαζόταν αλλά τα
πράγματα είναι πολύ χειρότερα απ' ότι φοβόμουν.
Νομίζω ότι η ασθένεια που πίστευαν ότι είναι μόλυνση είναι η χολέρα.
Είναι μία δυσχερής κατάσταση για όλους.
Η ασθένεια φαίνεται να προέρχεται απ'το τοπικό ορφανοτροφείο...
και το θέλημα όλων των κατοίκων είναι
να στείλουν τα φτωχά παιδιά στον δρόμο.
Είναι εγωιστές. Δεν νοιάζονται για το τι θα συμβεί στα παιδιά.
Και όλοι με κοιτούν σαν να πρόκειται να τα καλυτερεύσω όλα.
Φοβάμαι πως έχουν εναποθέσει όλες τους τις ελπίδες σε μένα.
Φοβάμαι μην τους απογοητεύσω.
Ειδικά αυτό το μικρό κορίτσι, την Λίλιαν...
που θυμίζει πολύ τον εαυτό μου όταν ήμουν στην ηλικία της-
το άτομο που ήμουν προτού με πάρεις εσύ.
Θέλω να βοηθήσω την Λίλιαν να βρει τον
δρόμο της αλλά δεν μπορώ να βρω ούτε τον δικό μου.
Μακάρι να μπορούσα να μιλήσω σε σένα κσι την γιαγιά.
Μακάρι να είχα την δύναμή σου.
Κ.Κλάρενς, από δω η καλή μου φίλη Άννι. Είναι κι αυτή γιατρός.
Ωραία. Ελάτε, ελάτε, ελάτε.
-Ωραίο κόλπο, Λίλιαν. Πού το έμαθες? -Δεν ξέρω.
Αρρωσταίνουν συχνά εδώ και γι'αυτό
κανείς δεν θέλει να βοηθήσει την κ.Κλάρενς.
Βγάζει νόημα.
Πρέπει να σηκώσεις το κεφάλι τους, αλλιώς το νερό τρέχει απ'έξω.
Ή πνίγονται.
Μπράβο, Κάτι
Πολύ γεναίο να βοηθάς τους αρρώστους.
Όχι γεναία, κυρία. Απλά μου αρέσει να βοηθάω τους ανθρώπους.
Βλέπεις? Έχουμε πολλά κοινά.
Γι'αυτό έγινα γιατρός-για να βοηθάω ανθρώπους.
-Λίλιαν, περίμενε. -Τί?
Δεν χρησιμοποιείς την ίδια κούπα σε όλα τα παιδιά, σωστά?
Στα δωμάτια του νοσοκομείου είμαστε μόνο εγώ και η κ.Κλάρενς...
και τα υπόλοιπα παιδιά μαγειρεύουν και καθαρίζουν.
-Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό, Λίλιαν.
-Δεν έχουμε χρόνο να πλένουμε τα πιάτα.
-Ξέρεις τί είναι το μικρόβιο? -Όχι.
Αυτό που αρρωσταίνει τους ανθρώπους.
Και αν αφήνεις τους άλλους να πίνουν απ'την ίδια κούπα, αυτό εξαπλώνεται.
Δώσ' το μου αυτό.
Πρέπει να βρω την κ.Κλάρενς.
Εσύ και η Μπελίντα φαίνεστε πολύ δεμένες.
Είμαστε κολλητές απ'την πρώτη μέρα στην ιατρική.
-Αα -Κατά κάποιο πράγμα αναγκαστήκαμε.
Για δύο χρόνια δεν είδαμε άλλη γυναίκα.
Γεια.
Α, γεια σου.
Η Λίλιαν είπε πως χρησιμοποιείτε τα ίδια πιάτα σε όλα τα άρρωστα παιδιά.
Ναι. Υπάρχουν τόσο λίγα υγιή παιδιά...
που με το ζόρι καταφέρνουν τα πιάτα που χρησιμοποιούμε.
Αυτό είναι απαράδεκτο, κ.Κλάρενς.
Κάθε παιδί πρέπει να τα'ί'ζεται από το δικό του πιάτο...
και αυτά τα πιάτα πρέπει να πλένονται κάθε βράδυ.
Και φυσικά να μην πλένονται απ'τα υγιή παιδιά, αν γίνεται.
Τα παιδιά στο νοσοκομείο είναι ήδη άρρωστα.
Δεν νομίζω ότι θα έκανε κάποια διαφορά.
Με το να χρησιμοποιεί η Λίλιαν την ίδια κούπα,
εξαπλώνει τα μικρόβια σε όλα τα παιδιά.
Δεν γίνεται να καλυτερεύσουν αν τους ''ταίζεται'' συνεχώς την ασθένεια.
Κ-κ-κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ, Μπελίντα.
Δεν είμαι γιατρός και γι'αυτό..
πες μου τι θέλεις να κάνω και ευχαρίστως θα το κάνω.
Πρέπει να ξαναπλύνουμε όσα πιάτα βρούμε...
με όσο πιο ζεστό νερό γίνεται.
Θα βράσω λίγο νερό.
Α!
Δεν χρειαζόταν να της φωνάξεις, Μπελίντα.
Η κ.Κλάρενς δεν σπούδασε ιατρική. Δεν ξέρει απ' αυτά.
-Γι'αυτό είμαστε εδώ. -Θα της ζητήσω συγνώμη αργότερα.
Λοιπόν, έχουμε πολλά πιάτα να πλύνουμε.
Χρειάζεσαι βοήθεια με τον κουβά?
Έκανα δίκαιο διαμοιρασμό με τις αγγαρείες.
Μπορώ να τα καταφέρω και μόνη μου.
Είμαι σίγουρος ότι μπορείς.
Αλλά το ότι μπορείς δεν σημαίνει ότι πρέπει κιόλας.
Εσύ βασίζεσαι μόνο στον εαυτό σου κ.Τζόουνς. Μην το ξεχνάς αυτό.
Νόμιζα ότι ήμουν μόνο εγώ που κάνω επισκέψεις κατ'οίκον.
Η κ.Κλάρενς έχει πρόβλημα με την υδρορροή.
Σκεφτόμουν να περάσω από εκεί και να ρίξω μια ματιά.
Ξέρεις, θα είμαι εκεί για ακόμα μισή ώρα.
Μετά, αν είσαι ελεύθερη, θα ήθελα πολύ να πάμε για μεσημεριανό.
Μα, δεν σε ξέρω καθόλου.
Θα μπορούσαμε να τρώμε για πολύ ώρα για να το διορθώσουμε αυτό.
Κ. Όουενς...
Σε ευχαριστώ για την πρόσκληση...
αλλά φοβάμαι πως είμαι πολύ απασχολημένη.
Στο διάλειμμα του μεσημεριανού θα κάνω έρευνα στην κλινική.
Απ' ότι φαίνεται τα παιδιά βρίσκονται σε καλά χέρια.
Μια άλλη φορά τότε?
Συγνώμη που σε έκανα να αρρωστήσεις, Κάτι.
Στο ορκίζομαι πως δεν το ήθελα.
Σου υπόσχομαι πως η δρ.
Μπελίντα κάνει ό,τι μπορεί για να σε κάνει καλά.
Θα είμαι εδώ για να την βοηθάω.
Θα είμαι εντάξει, Λίλιαν.
-Χειροτερεύει, έτσι δεν είναι? -Το παλεύει, κ.Πάιν.
Ακόμα και οι πολυάσχολοι πρέπει να τρώνε.
Είσαι πολύ επίμονος κ.Τζόουνς.
Α, ήθελα να... σε βοηθήσω με την έρευνα.
Ε, μπορώ να διαβάσω κι έτσι...
Όπως επιθυμείς.
Απλά πες μου για τί ψάχνεις.
Α.
Σε ευχαριστώ.
Γιατί δεν μπορεί να φταίει το φαγητό?
Γιατί δεν βγάζει νόημα.
Το ορφανοτροφείο δεν καλλιεργεί τα δικά του τρόφιμα.
Τα παίρνει απ'τους αγρότες.
Οι αγρότες τα πουλούν στο μπακάλικο.
Ολόκληρη η πόλη αγοράζει απ'τον Γκάς.
Και δεν έχουν κήπο?
Είδες με πόσα έχει να ασχοληθεί η κ.Κλάρενς.
Δεν έχει χρόνο για κήπο.
Πρέπει να επιστρέψω στο μαγαζί.
Σε ευχαριστώ για την βοήθειά σου και το μεσημεριανό.
Παρακαλώ..
Αυτά τα παιδιά είναι τυχερά που σε έχουν και τους υπερασπίζεσαι.
Μεγάλωσα σε ορφανοτροφείο, όπως ακριβώς κι αυτά.
Ξέρω πως είναι να νιώθεις σαν να μην είσαι το παιδί κανενός.
Συγνώμη. Κανείς δεν το αξίζει αυτό.
Κανείς...
Λοιπόν..
Τί κάνει η Χάτι Κλάρενς στην πόλη?
-Καν'την να πει την αλήθεια, δήμαρχε. -Η Χάτι Κλάρενς...
έχει τα ίδια δικαιώματα όπως όλοι οι άλλοι σε αυτή την πόλη.
Μου φαίνεται υπεύθυνη πολίτης.
Υποτίθεται ότι πρέπει να προστατεύεις αυτή την πόλη!
-Παρακαλώ προσπαθείστε να καταλάβετε.
Χρειαζόμαστε την βοήθειά σας. -Τι νομίζεις ότι συμβαίνει?
Θέλουμε απαντήσεις!
Να πάτε την Φλόρενς Νάιτινγκντειλ
και τα παιδιά της από εκεί που ήρθαν!
Πολίτες, ησυχάστε. Οι φωνές δεν λύνουν τίποτα.
Θα απαντήσω έναν έναν στους προβληματισμούς σας.
Οι Μαλόης αρρώστησαν χθές βράδυ.
Πρώτα οι Μαλόης και τώρα η Μπέτσι Ντόνοβαν.
Και η επιδημία εξαπλώνεται, παιδιά.
Σας παρακαλώ. Δεν μπορεί να ευθύνονται τα παιδιά μου.
Δεν τα έχω αφήσει να πλησιάσουν στην
πόλη από τότε που ξεκίνησε αυτό το πράγμα.
Εσάς δεν σας έχουν πλησιάσει καθόλου!
''Εσάς''? Οι φόροι μας πληρώνουν γιάυτό το μέρος,
Χάτι. Μην το ξεχνάς.
Αυτή η πόλη δεν έχει δώσει ούτε 10 σεντ στο ορφανοτροφείο!
Το χτίσατε με τις καλύτερες προθέσεις...
και μετά το αφήσατε εκεί να σαπίσει!
Αρκετά. Μην το κάνεις προσωπικό, Χάτι.
Είναι όσο πιο προσωπικό γίνεται, δήμαρχε.
Η γυναίκα παίζει με τις ζωές μας.
Ρέι, δεν μπορείς να κατηγορείς την
κ.Κλάρενς ή τα παιδιά για ό,τι συμβαίνει εδώ.
Δεν ξέρουμε καν τι είναι αυτή η ασθένεια.
Ξέρουμε.
Η δρ.Σίμπσον είπε ότι είναι χολέρα.
Ρέι.
-Το ήξερες και δεν μας προειδοποίησες? -Κάνει ό,
τι καλύτερο μπορεί.
Απ'ότι φαίνεται, δεν προσπαθεί και πολύ!!
Χρειαζόμαστε έναν πραγματικό γιατρό,
όχι μια φαντασμένη γεροντοκόρη που υποκρίνεται!
Ηρεμήστε όλοι.
Πρέπει να δώσουμε στην δρ.
Σίμπσον χρόνο για να κάνει την δουλειά της. Χρειάζεται μια ευκαιρία.
Οι οικογένειές μας είναι άρρωστες, δήμαρχε. Πόσο πρέπει να περιμένουμε?
Αυτά τα ορφανά πρέπει να διωχθούν απ'την πόλη.
Εντάξει, ως εδώ. Αρκετά!
Έχουμε συγκέντρωση αύριο το απόγευμα, εδώ, στις 5 ακριβώς.
Και θα αποφασίσουμε για το μέλλον και τη μοίρα του αρφανοτροφείου.
Ακούσατε τι είπε ο δήμαρχος. Στις δουλειές σας τώρα.
Αχ, Μπελίντα.
Ξέρω πόσο σου λείπει ο Ντριού.
Τί έγινε?
Ξέρω γιατί οι άρρωστοι δεν καλυτερεύουν.
Η χολέρα δεν σκοτώνει απευθείας το σώμα.
Το εξαντλεί από όλα του τα υγρά...
ώστε ο ασθενής να πεθάνει από αφυδάτωση, σωστά?
Να γιατί τους δίνεις τόσο πολύ νερό.
-Εκτός του ότι το περισσότερο νερό ξανανεβαίνει στο στόμα.
-Ακριβώς. Γι'αυτό...
πρέπει να βρούμε ένα τρόπο να δίνουμε στα παιδιά πολύ νερό,
ώστε τα σώματά τους να συγκρατούν λίγο.
Δεν καταλαβαίνω.
Το νοσοκομείου του Τζον Χόπκινς διεξάγει ένα πείραμα-
-μία μέθοδο που λέγεται ενδοφλέβια θεραπεία.
Λειτουργεί όπως όταν παίρνεις αίμα, αλλά αντίστροφα.
Διοχετεύεις ένα υγρό -συνήθως φάρμακο- στο σώμα μέσω των φλεβών.
Έτσι, βάζοντάς το κατευθείαν στο κυκλοφορικό
σύστημα έιναι πιο δύσκολο να αποβληθεί απ'το σώμα.
Δεν έχουμε όμως ιδέα, πως να φτιάξουμε κάτι τέτοιο.
Θα πάω στο ταχυδρομείο και θα στείλω τηλεγράφημα στο Τζον Χόπκινς.
Περίμενε. Μπελίντα, πού πας? Το ταχυδρομείο θα ανοίξει σε 2 ώρες.
Ειλικρινά πιστεύω πως θα μπορούσε να δουλέψει.
Ο δρ.Ουίλιαμ Χάλστιντ του Τζον Χόπκινς συμφωνεί...
ότι είναι ο πιο αποτελεσματικός
τρόπος για να γιατρέψεις τους αρρώστους.
Δεν έχουμε τίποτα τέτοιο στο νοσοκομείο μας.
Κανένα δεν έχει. Όχι ακόμα τουλάχιστον.
Εμ, είναι ακόμα σε πειραματικό στάδιο.
Πρέπει να φτιάξουμε κάθε ένα απ' αυτά, μόνοι μας.
Ακούγεται ακριβό.
Μπελίντα, εγώ...
Εδώ τα βγάζουμε πέρα δύσκολα.
Έχεις δίκιο.
Θα το πληρώσω εγώ.
Τί? δεν μπορώ να σου ζητήσω κάτι τέτοιο.
Δεν μου το ζητάς.
Και ο πατέρας μου λατρεύει τέτοιες υποθέσεις.
Θα ήταν πολύ χαρούμενος να μας δώσει ό,τι θέλουμε.
Ας φτιάξουμε λοιπόν μία λίστα και
άσε εμένα να ανησυχώ για την πληρωμή.
Το πιο σημαντικό είναι να φτιάξουμε την
λαστιχένια σωλήνωση. Ας αρχίσουμε από αυτό.
Αν θέλεις κι άλλη σωλήνωση θα πρέπει
να την παραγγείλεις απ'το Σέιντ Λιούης.
Θα παραγγείλετε? Και χρειάζομαι όσα μπουκάλια μπορέιτε να βρείτε.
Τα μπουκάλια σόδας έιναι καλά.
Μπουκάλια σόδας.
-Καλά είναι έτσι? -Τέλεια!
Ει, γιατρέ. Θα προσφερόμουν να βοηθήσω αλλά ξέρω τι θα πεις.
Μαθαίνεις γρήγορα, κ.Όουενς.
Περνάει πολύ χρόνο εδώ.
Θα σε πείραζε να την πάρω μαζί μου στην κλινική?
Αλλά αν η ασθένεια εξαπλώνεται από άτομο σε άτομο...
θα ήταν καλό να βρίσκεται κοντά με τους άλλους πολίτες?
Δεν είναι άρρωστη κι ούτε κι εμείς.
Έχεις πράγματι πολλά βιβλία.
Τα βιβλία, μου είναι πολύ σημαντικά.
-Δεν υπάρχει τίποτα χρήσιμο σε αυτά. -Αυτό δεν είναι απολύτως αλήθεια.
Βρήκα την ιδέα για την ενδοφλέβια θεραπεία σ'αυτό ακριβώς το βιβλίο.
Εξ'άλλου, η μητέρα μου έμαθε πως τα καλά βιβλία...
μπορούν να σε ταξιδέψουν σε μέρη που ίσως δεν θα έβλεπες ποτέ σου.
Όπως στην Κίνα ή στην Αφρική ή στην Γαλλία.
Νόμιζα ότι είπες πως ήσουν ορφανό σαν κι εμένα.
Και σου είπα ότι ήμουν πολύ τυχερή και υιοθετήθηκα απ'την μαμά μου.
-Δηλαδή δεν είναι η πραγματική σου μαμά. -Ναι, είναι.
Στην οικογένειά σου ανήκουν αυτοί που θες εσύ.
Η κ.Κλάρενς ανήκει στην οικογένειά σου,
όπως ακριβώς η Άννι ανήκει στην δική μου.
-Μπορώ να γίνω κι εγώ μέλος της οικογένειάς σου?
Κυρίες, ετοιμάσατε τις προμήθειες?
Πρέπει να αρχίσουμε να φτιάχνουμε τους ενδοφλέβιους μηχανισμούς.
Ναι, πρέπει.
Σε ευχαριστώ, Σάιρους. Σε ευχαριστώ πολύ.
Λοιπόν, ακούστε όλοι.
Θέλω να καταλάβετε ότι καταλαβαίνω τις ανησυχίες σας.
Δεν νομίζω, δήμαρχε. Εδώ μιλάμε για τις ζωές μας.
Κι αν η ασθένεια δεν σταματήσει διώχνοντας τα παιδιά?
Μπορεί να εξαπλωθεί ακόμα και αφού φύγουν τα παιδιά.
Και η ευθύνη για τον θάνατο των παιδιών θα βρίσκεται στα χέρια σας.
Εντάξει. Το συμπέρασμα είναι το εξής:
Η δρ.Σίμπσον δουλεύει πάνω σε μία καινούρια θεραπεία.
Χρειάζεται απλά λίγο χρόνο για να δούμε τα αποτελέσματα.
Υπάρχουν πολλοί εδώ που πιστεύουν ότι δεν υπάρχει πλέον χρόνος.
Εντάξει τότε. Θα ψηφίσουμε.
Όσοι θέλουν να δώσουν στην δρ.Σίμπσον μία εβδομάδα...
για να εφαρμόσει το σχέδιό της, ας πει Α'Ι'.
Κι όσοι θέλουν να κλέισει το ορφανοτροφείο αμέσως...
ας πει ΝΕΊ΄.
-Οι θετικοί? -Α'Ι'!
-Οι αντίθετοι?
-ΝΕΊ! -Λοιπόν, οι θετικοί υπερισχύουν δρ.Σίμπσον...
έχετε μία βδομάδα για να δείξουν κάποια καλυτέρευση αυτά τα παιδιά.
Και μετά θα ξανακάνουμε συγκέντρωση και θα ξαναψηφίσουμε.
Μέχρι τότε, η σύσκεψη τελείωσε. Πηγαίνετε. Σας ευχαριστώ.
Μην χασομερείτε. Πηγαίνετε.
-Πως πάει? -Μάλλον δεν είμαι είμαι και πολύ καλή εφευρέτης.
Α.
Για να δω τι έκανες.
Πρέπει να γεμίσω τα μπουκάλια με υγρό και μετά...
να το κάνω να στάζει αργά μέσω του σωλήνα.
Αλλά δεν μπορώ να καταλάβω πως να στενέψω αρκετά την οπή.
Αν καταφέρεις να προσκολλήσεις τον σωλήνα...
πώς θα βάλεις μέσα το υγρό ενώ είναι σφραγισμένο?
Δεν το σκέφτηκα αυτό.
Μμμμ.
Έχω μια ιδέα.
Αυτό κάνει.
Είναι ακόμα ζεστό. Ασ'το ένα λεπτό να κρυώσει.
Πώς το έκανες αυτό?
Αναμειγνύομαι με πολλά που δεν συνηθίζω,
αλλά δεν είναι και τόσο δύσκολο.
Βλέπεις? Τώρα μπορείς απλά να...
ανοίγεις το καπάκι του μπουκαλιού ετσι...
και να το ξαναγεμίσεις όσο χρειάζεται.
Και εγώ που νόμιζα πως ήμουν έξυπνη...
Δεν θα κατάφερνα ποτέ να το κάνω να δουλέψει.
Μάλλον θα χρειαστείς επίσης κι ένα
στήριγμα για να κρατάει το μπουκάλι κάπως έτσι.
Θα δω μήπως σκεφτώ κάτι το απόγρυμα.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
Ξέρεις, είσαι ο μόνο που τα αποκαλεί ''παιδιά'' αντί για ''ορφανά''.
Νομίζω ότι είσαι ο μόνος στην πόλη που είσαι με το μέρος τους.
Όχι, αυτό δεν είναι αλήθεια.
Έχουν κι εσένα, σωστά?
Εξ'άλλου, ο καθένας χρειάζεται κάποιον για να παλέψει γι'αυτά.
Κανένα παιδί δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνο του.
Κανένας δεν το είχε συνειδοποιήσει αυτό μέχρι που ήρθες εσύ.
Συγνώμη.
Πρέπει να πηγαίνω.
Εμ, απλά φέρε και τις υπόλοιπες προμήθειες...
και θα έχω τελειώσει μέχρι αύριο.
Αν ποτέ χρειαστείς καθόλου...
βοήθεια... Ξέρω κάποιον.
-Εσένα? -Την Λίλιαν.
Χρειάζεται παρέα τόσο πολύ όσο χρειάζεσαι κι εσύ βοήθεια.
Εντάξει. Θα περάσω απ'το
ορφανοτροφείο το απόγευμα και θα την πάρω.
Α, είναι το κάτι άλλο.
Η Μπελίντα είναι πολύ έξυπνη, σωστά?
Σίγουρα. Δεν θα σκεφτόμουν ποτέ κάτι τέτοιο.
Θα σκεφτόμουν...
αν είχα βιβλία σαν τα δικά της.
Η δρ.Μπελίντα λέει ότι είμαι έξυπνη.
Νομίζω ότι έχει δίκιο.
Λοιπόν, ας ξεκινήσουμε με την επόμενη παρτίδα.
-Θα πάω απλά να πάρω λίγο νερό. -Είμαι καλή εργάτης.
Η δρ.Μπελίντα λέει πως είμαι η μόνη που εμπιστεύεται.
Δείξε μου απλά που είναι ο κουβάς και θα τον φέρω εγώ.
Θα τον φέρεις εσύ? Είσαι σίγουρη ότι μπορείς?
Φυσικά και μπορώ.
Εντάξει. Ο κουβάς είναι εκεί.
Οι άνθρωποι είναι ανόητοι.
Αυτός ο κουβάς είναι πολύ μικρός.
Πρέπει να πάω και να έρθω 3 φορές για να έχουμε αρκετό νερό.
Δεν χρειάζομαι βοήθεια. Τα καταφέρνω μια χαρα και μόνη μου, ευχαριστώ.
-Εσύ δεν είσαι απ'το ορφανοτροφείο? -Ναι. Το όνομά μου είναι Λίλιαν.
Ναι? Και τί κάνεις έξω, μικρή?
Πηγαίνω νερό στον κ.Όουενς.
Πρέπει να κάνουμε πολλές δουλειές για την δρ.Μπελίντα.
Αλήθεια?
-Σε άφησε η δρ.Σίμπσον να βγεις έξω? -Ναι. Δική της ιδέα ήταν. Γιατί?
Γεια χαρα, Ρέι.
-Είσαι εντάξει, Λίλι? -Ναι, κ.Όουενς.
Δεν ακούμπησα ότε μια τρίχα απ'τα μαλλιά της, Λή.
Δεν πρέπει να βρίσκεται εδώ έξω και το ξέρεις.
Δεν θα ξαναπλησιάσεις αυτά τα παιδιά...
ή στην δρ.Σίμπσον ποτέ ξανά.
Έλα, Λίλι. Πάμε πίσω στη δουλειά.
Είσαι σίγουρος ότι θες να σκουμπάς αυτο το ''ζωύφιο'',
Λή? Μπορεί να σε μολύνει κι εσένα.
Για όνομα του Θεού...
είναι παιδιά, Ρέι.
Έλα.
Πάμε να δουλέψουμε.
Ξέρεις, θυμήθηκα ότι ξεμείναμε από αυγά.
Και δεν μπορούμε να φτιάξουμε αύριο πρωινό χωρίς αυτά.
Πάμε στο μπακάλικο τότε προτού κλείσει.
Θα πάω εγώ.
Γιατί δεν πας να δεις πώς πάει ο Λή με τις ενδοφλέβιες συσκευές?
Θα σε συναντήσω εδώ σε λίγα λεπτά.
Γεια χαρά, γιατρέ.
Η Λίλιαν πέρασε πολύ ωραία μαζί σου το απόγευμα.
-Κι εγω πέρασα ωραία, επίσης. -Σεν σταμάτησε να μιλάει γι'αυτό.
Κι εσένα σε εκτιμάει πολύ.
Συγνώμη που έφυγα τόσο απότομα.
Ξέρω ότι ήσουν παντρεμένη, αν αυτό είναι που θέλεις να μου πεις.
Συγνώμη για τον άντρα σου.
Αρχίζω να σκέφτομαι ότι η Άννι θα
έπρεπε να γράφει μια στήλη και στην εφημερίδα!
Θα ήταν πιο γρήγορα απ'το να το λέει στον καθένα.
Μου το είπε επειδή ήξερε πως δεν θα μου το έλεγες εσύ.
Μου αρέσεις πολύ, Λή.
Απλά...
δεν ξέρω αν είμαι έτοιμη.
Δεν πειράζει.
Είμαι πολύ υπομονετικός.
Και αξίζει να σε περιμένω.
Αλλά...
δεν θέλω να απομακρυνθείς επειδή απλά φοβάσαι.
Δεν αντέχω να χάσω κανέναν.
-Δεν πρόκειται να πάω πουθενά. -Δεν το ξέρεις αυτό.
Κοίτα τι γίνεται στην πόλη.
Πιστεύεις ότι ο Κάρλ Ράσελ σκεφτόταν ποτέ την χολέρα?
Δεν μπορείς να ζεις ανησυχώντας συνεχώς για το τι θα προκύψει.
Πρέπει να αφήνεις τον εαυτό σου να χαρεί.
Αλλιώς ποιό είναι το νόημα?
Σωστά?
Λοιπόν...
όταν είσαι έτοιμη...
ξέρεις που θα με βρεις.
Καλημέρα, κ.Όουενς.
Καλή σου μέρα, γιατρέ.
Ήρθε ένα γράμμα για σένα.
Πάμε σπίτι?
Θα μου λείψεις πολύ.
Αγαπημένη μου Μπελίντα...
Λυπάμαι που ακούω πόσο πολύ αγωνίζεσαι εκεί στο Μισούρη.
Προσπαθώ να μην ανησυχώ για την ασφάλειά σου, αλλά δεν μπορώ.
Πραγματικά πιστεύω ότι ο Θεός σε έστειλε
εκεί για να βοηθήσεις τους ανθρώπους στο Σάικστον.
Όλοι περνάμε περιόδους φόβου και αμφιβολίας.
Όλοι μας αναρωτιόμαστε γιατί μας
δόθηκε να κουβαλάμε ένα τόσο βαρύ φορτίο.
Αλλά να ξέρεις ότι ο Θεός δεν μας δοκιμάζει
ποτέ παραπάνω απ'όσο μπορούμε να αντέξουμε...
ακόμα κι όταν φαίνεται έτσι.
Όταν φοβάμαι, η προσευχή με ταξιδεύει σε ομορφότερα μέρη...
και με διαβεβαιώνει ότι όλα γίνονται για κάποιο σκοπό.
Είσαι πάντα στο μυαλό μας, Μπελίντα.
Να προσέχεις και ανυπομονώ να ξανακούσω νέα σου σύντομα.
Με αγάπη, μαμά.
-Πονάει αυτό? -Σχεδόν καθόλου.
Θα τους κάνει να νιώσουν καλύτερα?
Έτσι νομίζω.
Έπρεπε να το δεις, Κάτι. Κόλλησε τσίχλα στα μαλλιά του Μπίλ Ντόμπς.
Κι έκανε τα πάντα για να την βγάλει.
Η κ.Κλάρενς έβαλε τόσο πολύ μαγιονέζα στο κεφάλι του,
που μύριζε σαν χαλασμένη σαλάτα.
Κάτι.
Κάτι, με ακούς?
Η Κάτι φαίνεται χειρότερα σήμερα.
Έτσι κι αλλιώς δεν ήταν ποτέ υγιές παιδί.
Για'αυτό και τα πηγαίνει τόσο καλά με την Λίλιαν.
Είναι τα δύο μου μικρά παραμελημένα.
Ξέρω πως είναι να νιώθεις έτσι.
Το βλέπω. Γι'αυτό είσαι...
ένα καλό και ισχυρό πρότυπο γι'αυτήν.
Όχι. Όχι και καλό παράδειγμα για ένα δεκάχρονο κορίτσι.
Είσαι μία δυνατή γυναίκα γιατρός...
με καλή καρδιά.
Είσαι ο ορισμός του καλού προτύπου.
Περνώντας μία δύσκολη στιγμή στη ζωή σου δεν σε κάνει κακό άνθρωπο.
Αυτά τα πράγματα μας καθορίζουν ως άτομα.
Στις καλές περιόδους, όλοι μεγαλώνουν και ευδοκιμούν...
αλλά...
όταν περνάμε...
άσχημες περιόδους...
τότε ανακαλύπτουμε ποιοι πραγματικά είμαστε.
-Το λές αυτό επειδή η Άννι σου είπε κάποια πράγματα. -Μπελίντα, όχι.
Καταλαβαίνω την απώλειά σου...
και βλέπω την θλίψη σε ό,τι κάνεις και λες.
Δουλεύω στο ορφανοτροφείο εδώ και 20 χρόνια.
Ξέρω τα σημάδια.
Αχ, Θεέ μου.
Ξέρω ότι η Άννι σου είπε για τον σύζυγό μου.
Ο Ντριού είχε φυματίωση.
Για πολύ καιρό και ήταν επώδυνο...
κι εγώ δεν μπορούσα να τον βοηθήσω.
Κι όταν πέθανε...
η επικεφαλής νοσοκόμα του
θεραπευτηρίου με πήγε να δω το πτώμα...
και μου είπε πως ήταν θέλημα Θεού.
Και σκέφτηκα...
γιατί ο οποιοσδήποτε Θεός να με κάνει γιατρό...
αν, παρ 'όλες τις ιατρικές μου σπουδές,
δεν μπορούσα και πάλι να σώσω τον άντρα μου...
τον δικό μου άντρα?
Σταμάτησα να προσπαθώ να καταλάβω το θέλημα του Θεού...
εδώ και πάρα πάρα πολύ καιρό.
Ίσως δεν γίνεται να το καταλάβουμε.
Δηλαδή υποτίθεται ότι πρέπει να
πιστεύω πως όλα λειτουργούν όπως θα έπρεπε.
Ίσως έτσι να είναι τα πράγματα.
Αλλιώς, ξοδεύεις πολύ χρόνο ανησυχώντας...
ότι θα χάσεις όλες τις ευτυχισμένες στιγμές...
και τους ανθρώπους...
που ίσως να ήταν σημαντικοί για σένα.
-Σε ευχαριστώ. -Σε ευχαριστώ, κυρία.
Ευχαριστώ.
Θα είσαι σίγουρα εντάξει χωρίς εμένα?
Πρέπει, σωστά?
Σε ευχαριστώ για όλα, Άννι.
Δεν θα τα κατάφερνα χωρίς εσένα.
Κι εγώ το ίδιο.
Μακάρι να μην σου έλεγα αντίο.
Δεν είναι αντίο. Θα έρθω στο Κάνσας πριν καν σου λείψω.
-Το παίρνω σαν υπόσχεση. -Και καλά θα κάνεις.
Έτοιμη, κυρία?
-Αντίο -Αντίο.
-Στεναχωριέμαι που βλέπω την Άννι να φεύγει. -Κι εγώ.
-Αλλά ήταν καιρός για αυτή να προχωρήσει. -Ναι.
Θα σε πείραζε να σε συνοδεύσω στην συγκέντρωση της πόλης απόψε?
Σου έχω ξαναπεί ποτέ ότι είσαι πολύ επίμονος?
Πολλές φορές, κυρία.
Τότε υποθέτω ότι η επιμονή σου πρέπει να ανταμειφθεί.
Με μεγάλη μου τιμή.
Θα μου λείψει η Άννι τώρα που έφυγε...
αλλά το ήξερα ότι δεν θα μπορούσε να μείνει για πάντα.
Η ζωή αλλάζει όταν το θέλει και τις
περισσότερες φορές με απροσδόκητο τρόπο.
Γνώρισα έναν υπέροχο άντρα, τον Λή.
Απλά δεν ξέρω αν είμαι ακόμα έτοιμη να ''αφήσω'' τον Ντριού...
ή ακόμα και πώς γίνεται να τον αφήσω.
Αλλά η καρδιά μου χτυπά με τρόπο που δεν έχει ξαναχτυπήσει εδώ και καιρό.
Σας ευχαριστώ πολύ για την αγάπη και την υποστήριξή σας...
και να ξέρετε ότι μου λείπετε κάθε μέρα Πα, Μάντι και Τζέικομπ.
Με αγάπη, Μπελίντα.
Δρ.Σίμπσον.!
Σας παρακαλώ! Πρέπει να έρθετε γρήγορα. Πρόκειται για τον Τζόν.
Δεν ξυπνούσε όταν πήγα να τον δω το πρωί.
Όχι.
Αχ, Θεέ μου.
Όχι! Όχι, σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ!
-Λίλιαν, όλα είναι εντάξει. Ορίστε. -Δεν μπορεί να πέθανε η Κάτι!
Την φρόντιζα εγώ η ίδια!
-Σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ! -Λίλιαν αγάπη μου, όλα είναι εντάξει.
-Την φρόντισες. -Σας παρακαλώ κ.Κλάρενς.
Σας παρακαλώ κάντε την καλύτερα.
-Θα είσαι μια χαρά, γλυκιά μου. -Πότε έγινε αυτό?
-Κάποια στιγμή μέσα στη νύχτα. -Δεν είναι αλήθεια!
Δεν είναι αλήθεια!
Θα είσαι μια χαρά. Εντάξει?
Λίλιαν, λυπάμαι πάρα πολύ.
Το να λυπάσαι δεν αλλάζει τίποτα!
Κ.Κλάρενς-
Είστε εντάξει? Εντάξει.
Εντάξει. Εντάξει.
Έλα εδώ. Όλα θα πάνε καλά.
Ήρθα όσο πιο γρήγορα μπορούσα.
Απέτυχα, Λή. Αυτοί οι άνθρωποι
πεθαίνουν και δεν μπορω να το διανοηθώ...
και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί.
Δεν απέτυχες. Κάνεις ό,τι μπορείς.
Εσύ σκέφτηκες το τέχνασμα που βοηθά
τους ανθρώπους να αναπληρώσουν τα υγρά τους.
Δίνοντάς τους όσο περισσότερο νερό γινόταν.
Δεν είχαν φάει τίποτα για μέρες...
κι έτσι δεν τους έλειπε μόνο το νερό.
Αυτό είναι. Αντικαθιστούσα το νερό αλλά όχι τα θρεπτικά συστατικά.
Ξέρεις, συνήθιζαν να δίνουν γάλα
αγελάδας στα κουτάβια αν πέθαινε η μητέρα τους.
-Δεν είναι το ίδιο, σωστά? -Όχι,
επειδή το αγελαδινό γάλα δεν έχει τα ίδια θρεπτικά συστατικά.
Γι' αυτό βρήκαν μια άλλη λύση με νερό, ζάχαρη και αλάτι.
-Και δούλεψε? -Ο βαθμός θνησιμότητας ελαττώθηκε στο μισό.
Αυτό έπρεπε να κάνω όλο αυτό τον καιρό.
Θα πάω στο μπακάλικο και θα πάρω λίγο αλάτι και ζάχαρη...
και μετά θα το φτιάξω στην κουζίνα του ορφανοτροφείου.
Εντάξει.
Νομίζω ότι τόσο αρκεί.
-Γιατρέ? -Δήμαρχε?
Θέλω να αναβάλετε την συγκέντρωση. Μόνο για μία ή δύο μέρες.
Νομίζω πως μπορώ να βοηθήσω αυτούς τους ανθρώπους.
Χρειάζομαι απλά λίγο ακόμα χρόνο.
Δεν θα γίνει συγκέντρωση, δρ.Σίμπσον. -Τί?
Τέσσερις ακόμα πολίτες αρρώστησαν. Ο Τζόν Πάιν και το ορφανό.
Το συμβούλιο της πόλης αποφάσισε ότι ήταν πολύ επικίνδυνο...
να έρχονται οι άνθρωποι τόσο κοντά με το κατάλυμα.
Πολύ καλή ιδέα, δήμαρχε. Δώστε μου μόνο τα ονόματα των νέων ασθενών...
για να μπορέσω να τους επισκεφθώ όλους απόψε.
-Πρέπει όμως να αρχίσω απ'το ορφανοτροφείο.
-Δεν θα κάνεις τίποτα τέτοιο.
Αφού από αύριο το πρωί, το Σάικστον δεν θα έχει πλέον ορφανοτροφείο.
Τί? Σοβαρολογείτε?
Σοβαρολογώ.
Ήρθα εδώ για να ταχυδρομήσω ένα σημείωμα έξωσης.
Θα βγάλετε αυτά τα άρρωστα παιδιά στον δρόμο.
Δεν το καταλαβαίνεις,
κανείς δεν πρόκειται να τα υιοθετήσει. Θα πεθάνουν.
Λή, έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα! Δεν μπορώ να τα προστατέψω πια.
Δώστε μου μόνο δύο μέρες ακόμα, δήμαρχε.
Σας παρακαλώ. Δύο ακόμα μέρες.
Κανείς δεν θα μπει ή θα βγει απ'το ορφανοτροφείο,
εκτός από εμένα και τον Λή.
-Έτσι, θα είναι σε επιφυλακή έτσι κι αλλιώς. -Θα προσπαθήσω.
Θα προσπαθήσω ξανά.
Φοβάμαι ότι η κατάσταση έχει ήδη ξεφύγει απ'τον έλεγχό μου.
-Είσαι σίγουρη για τις αναλογίες? -Έτσι νομίζω.
Θυμήσου μόνο να βάλεις περισσότερη ζάχαρη από αλάτι μέσα στο μείγμα.
Και βεβαιώσου να βράσει εντελώς...
ώστε οι κρύσταλοι να μη φράξουν την ενδοφλέβια συσκευή.
-Εντάξει. -Εντάξει. Πάω να μιλήσω στην Λίλιαν.
Μισώ να μπλέκω ένα τόσο μικρό παιδί σε όλα αυτά...
αλλά δεν νομίζω ότι μπορούμε χωρίς αυτήν.
Ευχαριστώ.
Αισθάνεσαι καλά, Λίλιαν? Νιώθεις άρρωστη?
Όχι.
Δεν έχω αρρωστήσει ούτε μία μέρα στη ζωή μου.
Η Κάτι ήταν η μοναδική μου φίλη.
Τώρα δεν έχω κανέναν.
Δεν το ήξερα, δρ.Μπελίντα. Το ορκίζομαι.
Δεν ήθελα να τους κάνω κακό.
Για ποιό πράγμα μιλάς?
Είπες ότι τους αρρώσταινε
το να τους τα'ί'ζω όλους με την ίδια κούπα.
Εγώ φταίω.
Δεν το ήξερα.
-Δεν έβλαψες κανέναν. -Έβλαψα.
Εσύ το είπες.
Δεν θα έπρεπε να το έχω πει αυτό.
Ήμουν στεναχωρημένη και δεν σκεφτόμουν.
Δεν εννοούσα ότι εσύ αρρώστησες κάποιον.
Αυτό δεν είναι αλήθεια.
Αν φταίει κάποιος, αυτή είμαι εγώ.
Μα δουλεύεις πολύ σκληρά, κυρία.
Πριν έρθεις εδώ, κανείς δεν είχε έρθει να μας βοηθήσει.
Προσπάθησες.
Η κ.Κλάρενς λέει ότι μερικές φορές,
αυτό είναι ό,τι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε.
Έχει δίκιο.
Και η κ.Κλάρενς μας χρειάζεται τώρα.
Μας θέλει δυνατές...
ακόμα κι αν δεν νιώθουμε έτσι.
-Μπορείς να το κάνεις αυτό? -Μπορώ αν μπορείς κι εσύ.
Σύμφωνοι.
Έλα.
# Και τώρα #
# Η ελπίδα μπορεί να θεραπεύσει#
# Και η ζωή #
# Πρέπει να συνεχιστεί #
# Στο πρόσωπό σου #
# Εκφράζεται η θλίψη #
# Και το χαμόγελό σου #
# Είναι το φως #
# Που με κάνει δυνατή #
# Σαν παιδί #
# Αν αγγίξω #
# Τότε μπορώ να αισθανθώ ξανά #
# Αυτός ο πόνος θα βρει ανακούφιση #
# Αν αγαπήσω #
# Τότε μπορώ να γιατρευτώ ξανά #
# Και να έχω μια αθώα πίστη #
# Σαν παιδί #
Φωτιά!
Ω, Θεέ! Ω, Θεέ!
Φέρε λίγο νερό!
Πάω να φέρω έναν άλλο κουβά.
Φωτιά!
-Τί συμβαίνει? -Χρειαζόμαστε βοήθεια!
Ελάτε! Ελάτε εδώ!
Νερό!
Οφείλατε να μην αφήνετε τα ορφανά να παίζουν με τη φωτιά, κ.Σίμπσον.
Μπορεί κάποιος να πάθαινε κάτι.
Σταμάτα, Λή. Θα το χειριστώ εγώ.
Εντάξει!
Τί στο διάολο σκεφτόσουν, Ρέι? Θα μπορούσαν να πεθάνουν άνρωποι!
Ναι, ίσως να πέθαιναν λίγοι αλλά για το καλό των πολλών.
Συμφωνεί κανείς με αυτό που έκανε αυτός ο άντρας απόψε?
Δεν γίνεται να λειτουργούμε έτσι, Ρέι!
Λοιπόν, όλα μια χαρά.
Εμπρός λοιπόν, άφησε αυτά τα
ασήμαντα να καταστρέψουν αυτή την πόλη.
-Είμαι περήφανος για ό,τι έκανα.
-Δεν πρέπει να είσαι περήφανος για κάτι!
Ούστες, συνέλαβε αυτό το σκουπίδι. Πάρτον από εδώ.
Έλα μαζί μου τώρα.
Μην με προκαλείς, Ρέι.
Απλά περιμένετε. Θα θερίσετε ό,τι σπείρατε! Με ακούτε?
Θα θερίσετε ό,τι σπείρατε.
Πώς μπορεί να πιστεύει κάποιος ότι θέλει κάτι τέτοιο ο Θεός απ'αυτόν?
Αν θέλεις να πιστέψεις κάτι...
υποθέτω ότι... ψάχνεις... για δικαίωση.
Αυτό που έκανε ο Ρέι Ράσελ...
δεν έχει καμία σχέση με τον Θεό.
Το ξέρω.
Ή τουλάχιστον ήξερα.
Δούλεψα για μία γυναίκα κάποτε της οποίας πέθαναν τα δύο της παιδιά...
και απομακρύνθηκε απ'τον Θεό.
Και αναρωτιόμουνα...
πως γίνεται να μην ξέρεις...
ότι η πίστη σου είναι αυτή που θα σε βοηθήσει στις δυσκολίες?
Και μετά, όταν πέθανε ο Ντριού, περίμενα να αντέξω.
Για εβδομάδες, νύχτες και μέρες...
περίμενα ένα σημάδι πως ο Θεός είναι εδώ...
αλλά δεν άκουσα τίποτα.
Και ξαφνικά μία μέρα, σταμάτησα απλά να σκούω.
Επειδή δεν ακούμε αυτό που θέλουμε...
δεν σημαίνει ότι ο Θεός δεν μιλαέι.
Προσπαθώ να ακούσω.
Απλά δεν ξέρω τί υποτίθεται οτι πρέπει να ακούσω.
Μίλα στον Θεό.
Και μετά, σώπασε.
Θα σου απαντήσει.
Καλόν ύπνο, κ.Κλάρενς.
Αχ.
Θεέ μου, ξέρω ότι δεν έχουμε μιλήσει εδώ και καιρό.
Προσπαθούσα να κάνω το σωστό σε αυτή την πόλη.
Σε αυτά τα παιδιά.
Αλλά δεν ξέρω αν μπορώ να κάνω κάτι άλλο.
Αυτά τα παιδιά αξίζουν να είναι ευτυχισμένα...
υγιή και να τα αγαπάνε.
Σε παρακαλώ, ας είναι αρκετά ως εδώ...
για να σωθούν.
Σε παρακαλώ, Σε χρειάζομαι.
Σε ευχαριστώ.
Της έπεσε ο πυρετός λίγο μετά την αυγή.
Χαίρομαι, κ.Πάιν. Δεν έχει θεραπευτεί ακόμα εντελώς.
Πρέπει να συνεχίσει την θεραπεία για τουλάχιστον 2 εβδομάδες ακόμα.
Ό,τι πείτε.
Και θέλω να τρως στερεά τροφή μόλις αισθανθείς λίγο καλύτερα.
Σας ευχαριστώ πολύ, δρ.Σίμπσον.
Πήγα σε όλους τους αρρώστους στην πόλη.
Δεν αντέδρασαν όλοι,
αλλά τα χειρότερα θα περάσουν σε λίγες μέρες.
Ωραία. Θα πάω την υπόλοιπη ποσότητα και τα
μπουκάλια στα παιδιά και στην υπόλοιπη πόλη.
Μπελίντα.
Απ' ότι φαίνεται σου ξέφυγε.
Α, το ξέρω.
Θα έπρεπε να βοηθάω μέσα, αλλά είναι πολύ αποπνικτικά εκεί.
Κανένα κορίτσι δεν πρέπει να κλείνεται μέσα όλη μέρα.
Η κ.Κλάρενς λέει ότι δεν λειτουργούσε καλά
από τότε που ο Μπιουκάναν ήταν στο γραφείο.
Και αν ξανασκουριάσει...
θα χρειαστείς τον κ.Όουενς να το επισκευάσει.
Λίλιαν, μία γυναίκα είναι τόσο ικανή να
επισκευάσει μία αντλία νερόυ όσο κι ένας άντρας.
Σίγουρα, αν έχεις ένα γαλλικό κλειδί.
-Έχεις ένα? -Όχι.
Καλύτερα να πάω μέσα και να πω στον κ.Όουενς για την αντλία νερού.
Αλλά αν χρειαστείς νερό τώρα,
το πηγάδι είναι εκεί, ανάμεσα στα δέντρα.
Έλα. Θα σου δείξω.
Είναι ακριβώς εκεί πίσω.
Σε ευχαριστώ.
Η Λίλιαν μου είπε για την αντλία νερού.
Θα την φτιάξω αμέσως.
Να μείνεις μακριά απ'το νερό αυτού του πηγαδιού.
-Το ήξερες ότι ήταν έτσι?
-Η πόλη δεν το έχει χρησιμοποιήσει εδώ και χρόνια.
Από τότε που φτιάξαμε τις αντλίες νερού.
Πόσο καιρό πετάνε οι άνθρωποι απόβλητα μέσα στο πηγάδι?
Δεν είμαι σίγουρος.
Ο δήμαρχος προσπάθησε να το σκεπάσει λίγα χρόνια πριν...
αλλά οι άνθρωποι σχίσανε τις σανίδες και συνέχισαν να το χρησιμοποιούν.
Το ξέρω εδώ και λίγο καιρό, αλλά δεν ειμαι σίγουρος πότε ξεκίνησε αυτό.
-Σε ευχαριστώ. -Που πάς?
Πρέπει να πω στον δήμαρχο να σταματήσει
η πόλη να χρησιμοποιεί τις αντλίες νερού.
-Γιατί? -Θέλεις να πω στους ανθρώπους της πόλης...
να σταματήσουν να χρησιμοποιούν το νερό.
Ναι. Ή τουλάχιστον να βράζουν το νερό για 2 λεπτά.
Επειδή το πηγάδι δεν είναι ασφαλές.
Το ξέρω ότι το πηγάδι δεν είναι ασφαλές.
Γι'αυτό χρησιμοποιούμε τις αντλίες.
Εκτός ότι το νερό προέρχεται απ'το ίδιο μέρος.
Οι άνθρωποι πετάνε σάπια ξύλα και
σκουριασμένα μέταλλα εκεί μέσα, εδώ και μήνες...
τα οποία είναι ευδόκιμο μέρος για την ανάπτυξη βακτηρίων.
Τα μικρόβια εξαπλώθηκαν μέσω του
νερού και καταλάθος μολύνατε όλο το σύστημα.
Γι'αυτό και κανένας αγρότης δεν αρρώστησε.
Επειδή ήταν πολλοί μακριά απ'το πηγάδι για να μολυνθούν.
Άρχισε στο ορφανοτροφείο και προχώρησε στην πόλη.
Μα το πηγάδι είναι ξέχωρο από τις αντλίες.
Όχι, δεν είναι.
Όλο το νερό της πόλης ρέει υπόγεια. Είναι σαν μία τεχνητή λίμνη.
Έχετε μόνο 3 αντλίες στην πόλη, δήμαρχε...
και όλες απέχουν μόνο λίγα μέτρα
Μόλις το πηγάδι μολύνθηκε, ήταν ζήτημα χρόνου...
να εξαπλωθεί στο υπόγειο νερό.
Δήμαρχε, αν οι άνθρωποι συνεχίσουν να πίνουν αυτό το νερό...
θα συνεχίσουν να αρρωσταίνουν.
-Μα η ασθένεια προήλθε απ'τα ορφανά. -Όχι.
Προήλθε απ'το νερό που βρίσκεται κάτω απ'το ορφανοτριφείο.
Είναι όπως είπε και η κ.Κλάρενς:
Αφήσαμε το μέρος να σαπίσει και τώρα το πληρώνουμε.
Δεν είχα ιδέα τι συνέβαινε. Πρέπει να το καταλάβετε αυτό.
Δεν χρειάζεται να κατηγορήσουμε κάποιον.
Δεν έχει σημασία πως συνέβη,
αρκεί να το επισκευάσουμε ώστε να μην ξανασυμβεί.
Θα είμαι εδώ για όσο χρειαστεί...
για να μην υπάρξουν δικαιολογίες και φύγεις απ'το κρεβάτι.
Δεν είμαι σίγουρη τί θα κάνει η Λίλιαν...
όταν δεν θα είσαι πλέον εδώ τριγύρω.
Έχει δεθεί πολύ μαζί σου.
Α, θα βλεπόμαστε. Είναι ένα ορφανοτροφείο.
Τα διάφορα σκισήματα και οι πυρετοί θα με απασχολούν για χρόνια ακόμα.
Ξεκουράσου λίγο.
Αχ.
Αχ, σε ευχαριστώ καλή μου. Αχ.
-Θα σε πιάσω. -Δεν μπορείς!.
Ξέρεις, δεν ήμουν ποτέ πολύ καλή σε αυτά.
-Πάντα διαλύονται. -Θα σου δείξω.
Θα το ήθελα.
Μάλλον πρέπει να επιστρέψεις...
στο να βοηθάς τους υπόλοιπους στην πόλη.
Κάνεις λες και θα πάω μακριά.
Το γραφείο μου είναι στο τέλος του δρόμου.
Το ξέρω. Αλλά μας επιτρέπεται να βγούμε απ'την αυλή...
μόνο όταν η κ.Κλάρενς μας πάει στο μπακάλικο...
να πάρουμε ένα γλυκάκι όταν κάποιος έχει γενέθλια.
-Τότε θα έρχομαι εγώ να σε επισκέπτομαι. -Ναι!
Και θα ζητήσω άδεια για να έρχεσαι να δουλεύεις μαζί μου στην κλινική.
Χρειάζομαι έναν καλό βοηθό.
Δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό για να
με κάνεις να νιώσω καλύτερα, δρ.Μπελίντα.
Ξέρω ότι δεν θες ένα παιδί μέσα στα πόδια σου.
Λίλιαν, ποτέ δεν είσαι μες στα πόδια μου.
Όλοι αυτό λένε...
αλλά δεν το εννοούν.
Δεν χρειάζεται να νιώθεις άσχημα γι'αυτό.
Αλήθεια. Είμαι μια χαρά και μόνη μου.
Υπάρχει και μια εναλλακτική.
Ποιά?
Να έρθεις να ζήσεις μαζί μου.
-Το εννοείς? -Δεν λέω πράγματα που δεν εννοώ.
Αλλά θα πρέπει να αφοσιωθείς στο σχολείο.
Η μόρφωση είναι πολύ σημαντική για μένα.
Θα το κάνω αν με βοηθήσεις.
Και δεν είναι απλά μια προσωρινή συμφωνία.
Θέλω να ανήκεις στην οικογένειά μου,
αν θέλεις κι εγώ να ανήκω στην δικιά σου.
Σ' αγαπώ, δρ.Μπελίντα.
Θα είμαι η καλύτερη κόρη που θα μπορούσες ποτέ να φανταστείς.
Κι εγώ σ' αγαπώ, Λίλιαν.
Είναι τόσο αστείο. Όταν με υιοθέτησε η μαμά...
έφτιαξε το δωμάτιό μου αμέσως.
Ναι. Είναι πολύ καλό εκ μέρους σου να
δώσεις στην Λίλιαν τον ιδιωτικό της χώρο.
Κάθε κορίτσι χρειάζεται τον ιδιωτικό του χώρο.
Ειδικά όταν δεν ξαναείχε ποτέ της.
Εξ' άλλου, είναι μόνο προσωρινό μέχρι
να μπορώ να αγοράσω ένα μεγαλύτερο σπίτι.
Σχετικά με αυτό...
Σ' αγαπώ, Μπελίντα Σίμπσον.
-Δεν θα μου φύγει.
Δεν με νοιάζει πόσο καιρό πρέπει να περιμένω. -Λή...
Ξέρω όλους τους λόγους που έχεις για να μου πεις όχι...
αλλά θέλω να σε παντρευτώ.
-Θα... -Είναι όλα καινούρια για μένα...
αλλά σου υπόσχομαι ότι θα είμαι καλός πατέρας για την Λίλιαν...
και καλός σύζυγος για σένα.
Λή
θα ήθελα πολύ να σε παντρευτώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
# Και σαν παιδί #
Μμμ.
- Αα. - # Που μόλις έμαθε να αναπνέει #
Δέχεσαι, Λή Όουενς...
την Μπελίντα Όουενς ως νόμιμη σύζυγό σου...
να την αγαπάς, να την τιμάς και να την
υπακούς μέχρι να σας χωρίσει ο θάνατος?
Δέχομαι.
Και εσύ, Μπελίντα Σίμπσον...
δέχεσαι τον Λή Όουενς ως νόμιμο σύζυγό σου...
να τον αγαπάς, να τον τιμάς και να τον
υπακούς μέχρι να σας χωρίσει ο θάνατος?
Δέχομαι.
Με την αρμοδιότητα που μου έχει δοθεί απ'την πολιτεία του Μισούρη...
σας ονομάζω αντρόγυνο.
- # Αυτη είναι η επιστροφή μου στην θλίψη#
- Μπορείς να την φιλήσεις τώρα..
Αα.
Ναι, παντρευτήκατε.
Τί όμορφη νύφη!
# Μπορώ να νιώσω ξανά #
# Τον πόνο #
# Που βρίσκει ανακούφιση #
# Αν αγαπήσω #
# Τότε θα γιατρευτώ ξανά #
# Και θα έχω μία αθώα πίστη #
# Σαν παιδί #
Μας ήρθε ένα γράμμα σήμερα.
-Από ποιον είναι? -Απ΄την μαμά μου, την γιαγιά σου.
Έχω στ'αλήθεια γιαγιάδες τώρα?
Φυσικά. Ανήκεις σε οικογένεια τώρα.
Έχεις θείους και θείες...
και δύο παππούδες και δύο γιαγιάδες που σε λατρεύουν.
-Πώς είναι δυνατόν να με λατρεύει η γιαγιά Τάιλερ?
-Επειδή σε λατρεύω κι εγώ.
Τί λέει?
''Αγαπητή Μπελίντα...
Μακάρι να ήμουν στον γάμο σου με τον Λή.
Και η οικογένεια δεν μπορεί να
περιμένει μέχρι την επόμενη επίσκεψή σου...
ώστε να υποδεχθούμε το νέο μας γιο και την εγγονή μας.''
Ξέρω ότι θα προκύψουν πολλές μάχες ακόμα,
καθώς και πολλές όμορφες περιπέτειες.
Όπως λέει και η Βίβλος: ''Όλα γίνονται για κάποιο σκοπό...''
και σε συγκεκριμένο χρόνο, στον Παράδεισο.